Tok grupne dinamike – Katarina Pudar

Grupa predstavlja skup ljudi ili mladih osoba koje su se okupile zbog isktog cilja, pretežno edukacije, druženja i slično. Svaka grupa je posebna na svoj svojstven način, od mentalnog sklopa do različitih ciljeva u životu. Upravo zbog toga svakoj grupi se treba prići na drugačiji način.

Svaka grupa ima dinamiku koja, zavisno od interesovanja, uzrasta i cilja grupe, se drugačijom dinamikom razvija i prelazi na druge metode. Ono što je najbitnije, prije svega, jeste samo upoznavanje te grupe ljudi ili mladih. Time možemo procijeniti šta ciljna grupa najviše želi da nauči, informiše se i slično.

Često se dešava da su učesnici različiti i ne poznaju se. S tim, trener, kao osoba koja edukuje ciljnu grupu, mora stvoriti atmosferu da ne bude neprijanosti jer će se u početku dešavati da učesnici ne žele da se uključuju i tada dolazi do tišine koja ostale učesnike još više povlači i zatvaraju se. Zato se primjenjuje metoda „Probijanja leda“, gdje se učesnici polako upoznavaju međusobno i dijele osnovne informacije o sebi. Tada se stvara polovična ostvorenost i već lakše mogu komunicirati međusobno. Nakon „Probijanja leda“, trebalo bi da se grupišu u manje grupe gdje bi mogli bolje jedno drugo da upoznaju i time se automatski dešava otvorenost i mogućnost za lakši budući rad. Međutim, u mnogo slučajeva se dešava problem da se učesnici u manjim grupama povuku, pretežno se to dešava ako im ne „leži“ određena grupa ljudi koji su tu, i tada dolazi do kontra efekta ali taj problem se može riješiti ako se idući put promjene grupe gdje osoba više sebe pronađe i može da komunicira sa tom grupom ljudi. Kada se učesnici potpuno oslobode i komuniciraju otvoreno međusobno, dolazi do motivacije učesnika i podsticanje kreativnosti u pojedincu. Tada dolazi do potpune produktivnosti i želje za radom. Najbolji ishod grupe je sama diskusija i dijeljenje ideja gdje konačno, na kraju, može doći do jedne ili više ideja koje su izvodljive i u potpunosti spremne da se realizuju. Često se desavaju konflikti zbog različitih mišljenja ali tada trener smiruje situaciju i navodi na riješenje koje je prihvatljivo svakom učesniku.

Sam trener navodi, komunicira sa pojedincima, objašnjava i razvija cijelu situaciju sa ciljem konačnice, a to može biti edukovanost grupe, dovođenje novih ideja, motivisanje za dalji rad i nastavak edukovanja i slično. Trener mora imati otvoren pristup, pomalo šaljiv kako bi se učesnici opustili i možda čak nasmijali jer tada dolazi do otvorenosti i lakšeg pristupa i komunikacije. Onako kako se trener ponaša, vjerovatno, će se prenijeti i na učesnike. Upravo zbog toga, pozitivnu energiju prenosi trener i svaka emocija koju trener grupe izrazi, bilo to facijalno, tonalitetom glasa, svojim pokretima tijela i slično jednim dijelom će uticati na ponašanje i emocije učesnika.

Zavisno od dužine trajanja projekta i koliko su učesnici zajedno dolazi do druženja i na kraju dijeljenja utisaka, onoga što su naučili i razvijanja jedinke da nastavi primjenjivati metode koje je naučila tokom edukacije. Često se desi da se učesnici toliko zbliže da im je na kraju žao što se moraju rastati, ako su iz različitih dijelova države ili čak svijeta. Svaka osoba pojedinačno ima sebi svojstven utisak koji na kraju prenosi sa ostalim učesnicima grupe i šire.Bitno je ostaviti pozitivnu energiju za sobom i prenijeti im osmijeh na lice jer će tada imati želju da ponovo učestvuju u drugim projektima ali će i privlačiti nove učesnike. Završetak svakog projekta i rastanci sa grupom su najteži i dobar osjećaj osjećamo u nama dugo vremena nakon što se završi projekat i tada trener ali i organizacija koja je organizovala radionicu ili projekat zna da je uspješno odradila posao. Često se dešava da učesnici nakon projekta ostanu u kontaktu i krenu se družiti, pa svaka iduća radionica ili projekat sa njima je sve bolji i bolji, a oni stiču nova prijateljstva i nova motivisanja, ideje ali i otvoreniji vidik.

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email